BABOR VOM BURGSEELI NF

Babor vom Burgseeli
geboren 10 februari 1997
vader Fameck vom Burgseeli
moeder Aicken Maison de la Freule





Beste Silvia en Dirk,

Babor kwam in 2003, wegens familie omstandigheden en via bemiddeling van de Newfoundlanderclub bij ons. Hij was toen 6 jaar. Hij nam onmiddelijk de leiding binnen het roedel. We hadden toen 2 herder teeven en een ruwharige teckelreu. Dit was heel hard nodig omdat na het overlijden van onze Rottweilerreu de dames ruzie maakten over de leiding.
Binnen een week was de hierarchie hersteld, zonder verbaal of fysiek geweld. We hebben ook nog een wisselend poezenbestand, meestal zòn 4 tot 6 stuks. ( we vangen nogal eens verwaarloosde honden/katten op) en ook hiermee gaat Babor waardig om, ondanks het feit dat hij geen enkele ervaring had met katten. Op dit moment hebben we 2 ruwharige teckels (reu&teef) een bastaard herder teef en 5 katten. Iedereen respecteerd Babor en hij houd het hele zooitje in bedwang, op zijn eigen rustige, waardige manier. Babor is een absolute aanwinst. Hij heeft alles wat je in een hond zoekt en niets dat tegenvalt.Op deze foto`s is hij 10 jaar en heeft hij net een uur in het bos gelopen. Hij krijgt al jaren medicatie voor zijn schildklier en dat gaat fantastisch. Zijn vacht ziet er prima uit. per week besteed ik 1 tot anderhalf uur aan zijn verzorging(uitborstelen, voetjes, oren,tanden enz.) We krijgen veel complimententen van omstanders, maar ook dierenartsen, omdat hij in zòn goede conditie is. Hij kan ook nog heel goed in zijn humeur zijn waarbij hij soms nog de streken heeft van een jonge hond.
Hij loopt nog gemakkelijk een wandeling van een uur en zwemt nog steeds onzettend graag. We wonen zelf tegen het bos, in Luxemburg hebben we (in een zeer bosrijke omgeving) een sta-caravan, we gaan daar vaak naar toe, alle honden gaan dan mee.Babor eet 3 a 4 keer week Carnibest, de overige dagen krijgt hij biologische brokken. Dus geen chemische toevoegingen of dubieuze antioxidanten.
Omdat hij afkomstig is van een lijn waar leeftijden van 13 gehaald worden, hopen we dat we nog een aantal jaren van hem mogen genieten. We willen hem echt niet kwijt.
We vinden het erg leuk dat we jullie, tien jaar nadat hij het ouderlijk huis verliet, kunnen laten weten dat hij nog prima in zijn vel zit.

Groetjes,

Liezet & Fred Smit